Ekranizovane knjige - Hamlet

Šekspirov Hamlet: Večne dileme kroz objektive kamera

Šekspirova tragedija Hamlet  napisana je između 1599. i 1601. godine. To je njegova najduža drama. Hamlet i dalje važi za jednu od najboljih i najuticajnijih tragedija na engleskom jeziku. Postoje brojna dela koja su potencijalno inspirisala Šekspirovo delo, od antičkih tragedija do elizabetanskih drama. Snimljene su brojne adaptacije po uzoru na tekst drame, ali izdvojićemo najznačajnije.

Glumac Lorens Olivije režirao je film 1948. godine. Ovaj crno-beli britanski film, dobio je najviše priznanja od svih Šekspirovih adaptacija, osvojivši dva Oskara (najbolji film, najbolji glumac).

1964. godine je Grigorij Kozincev na osnovu prevoda Borisa Pasternaka režirao film, a muziku je potpisao Dmitrij Šostakovič. Film je u velikoj meri inspirisan poststaljinističkom erom u kojoj je snimljen. Glavne uloge su tumačili Inokentije Smoktunovski, Mihail Nazvanov, Elsa Radzinja i Anastasija Vertinskaja. Birani su glumci čiji maternji jezik nije bio ruski, kako bi bile unete nijanse raznih tradicija. Film je kritikovan zbog predstave Hamleta u kojoj on ne uspeva da zastane i razmisli, pošto je većina monologa izbačena.

Prvi film u boji snimljen po Šekspirovoj tragediji režirao je Toni Ričardson 1969. godine. Nikol Vilijamson glumi Hamleta, a druge uloge su tumačili Džudi Parfit, Entoni Hopkins, Marijen Fejtful.  Film je odstupao od holivudskih verzija, jer je snimljen sa malim budžetom i minimalističkom scenografijom. Film su negativno ocenili i publika i kritika, jer je u fokusu bila tragična ljubavna priča za tinejdžersku publiku, poput Romea i Julije. Takođe, uočen je nesklad između Marijen Fejtful koja tumači Ofeliju i Vilijamsona, jer „izgleda više kao njen otac nego kao ljubavnik“.

Franko Zefireli je 1990. godine režirao film u kojem Mel Gibson glumi Hamleta, Gertrudu Glen Klouz, Alan Bejts tumači Klaudija, a Helena Bonam Karter Ofeliju. Kritika je ocenila film kao senzualniji u odnosu na prethodne verzije. Takođe, istaknut je značajan rad na skraćenju teksta, što je poboljšalo ulogu žensih junakinja. Naveli su da postoje elementi akcionih filmova, po kojim je Mel Gibson bio popularan, što se najviše uočava u kratkim kadrovima, kraćim od šest sekundi. Pojedini kritičari primetili su i potencijalne incestuozne elemente, koji su naznačeni u poslednjim scenama.

1996. godine je glumac Kenet Brana adaptirao čuvenu tragediju, u kojoj je i glumio naslovnu ulogu. Ova verzija je najduža, traje četiri sata i sadrži svaku reč iz Šekspirovog klasika. Izuzetna glumačka postava koju čine Kenet Brana, Derek Džejkobi, Džuli Kristi i Kejt Vinslet, ali i raskošna scenografija, kostimi, nameštaj po uzoru na viktorijansko doba, izdvajaju ovu adaptaciju po mnogo čemu. Kritičari su pozitivno ocenili film, poredivši ga po strukturi sa epom. Ocenjen je i kao „film noar sa svim upaljenim svetlima“.

U režiji Majkla Almerejde snimljen je film 2000. godine. Hamleta glumi Itan Houk, Ofeliju Džulija Stajls, Gertrudu Dajana Venora, a Laerta Liv Šrajber. Ova adaptacija predstavlja osavremenjenu verziju Šekspirovog Hamleta, za koju su kritičari istakli da je bez tenzije, da predstavlja „mračnu distrakciju, ali ništa više od toga“. Takođe, reakcije na glumu Itana Houka su bile  umerene.

Ivan Radovanović

Knjigu možete poručiti preko linka:

https://kosmosknjige.rs/rs/autor/vilijam-sekspir?29094.